Elke maand schrijft Mario Sperlich
voor het bedrijfsblog! 

Altijd al eens willen weten wat een beveiliger allemaal meemaakt? Lees dan snel ons bedrijfsblog!

30-10-2019 | Uitvaartbeveiliging

Mario over “Uitvaartbeveiliging”

Vroeger had ik er nooit van gehoord, nu rij ik met de surveillanceauto over een landweg.Wij zijn ingehuurd om voor de duur van de uitvaart een aantal woningen te bewaken . In dit geval een aantal boerderijen, zodat de families in alle rust de uitvaart kunnen bijwonen .

Alles afsluiten en opbergen is bijna ondoenlijk op een boerderij dus wij passen op . Vroeger was het niet aan de orde , wie zou er nu een familie lastigvallen midden in hun rouwproces. Tegenwoordig nemen criminelen de gegevens over uit de krant en schromen zich niet complete woningen leeg te halen als mensen afscheid nemen van hun dierbaren. 

En zo rijd ik hier nu en verbaas mij over alle activiteit die ik nog aantref. Een busje rijd het erf van een boerderij op ,ik haast me er naar toe.

Het blijkt een pakketbezorger ,ik neem het pakket in ontvangst en bedank de man. Even later sta ik bij de volgende boerderij, een familie in de auto is op zoek naar aardappelen. Ik kan ze niet helpen, ze bedanken zich en gaan verder. 

Ik vervolg mijn rondes, bij een boerderij tref ik nog een stromende kraan aan op het erf, bij een ander staat de voordeur nog open.

Dan zie ik een stoet naderen op de landweg, ik begeef me naar de weg kant en stel me netjes op. De stoet houdt halt bij een boerderij en naar een minuut gaan ze verder.  

 Die middag moet ik nog verschillende mensen aanspreken en opvangen, er komen overdag heel wat mensen langs op een boerderij. Aan het eind van de dag keren de families terug en kan ik alles veilig weer overdragen . 

30-9-2019 | Mobiele Surveillance

Mario over “Objectbeveiliger”

Als objectbeveiliger weet je soms niet waar je terecht komt, zo ook ik de komende nacht. In principe was ik vrij maar de planning belde. Er waren meerdere ziekte meldingen en dat is lastig in de vakantieperiode.

Ik ga natuurlijk aan het werk, ik wil tenslotte straks ook van mijn vakantie kunnen genieten, vlug in de kleren en broodjes voor onderweg. Ik moet naar een fabriek waar ze vis verwerken. Ik ben er nooit geweest maar er zitten twee beveiligers met smacht op mij te wachten en mijn collega zal mij wegwijs maken. Na een half uur rijden ben ik er, het is toch even zoeken waar ik precies moet zijn. Er zijn zoveel hekken! Uiteindelijk sta ik binnen, mijn collega’s vangen mij op. We beginnen eerst even met een bakje koffie, we hebben elkaar lang niet gezien.

De avonddienst neemt afscheid en mijn collega verstrekt mij beschermende kleding. Veiligheid en hygiëne staan voorop. Ik neem je mee in de ronde zodat je alles zelf kunt leren zegt hij. We gaan op weg, het complex is behoorlijk groot. Eerst gaan we door de ontsmetting. Je handen in een opening in de muur. Met je schoenen door een borstel. Wanneer vervolgens het licht op groen springt is alles in orde en kunnen wij verder. Na nog geen tien meter spreekt mijn collega enkele mensen aan : ‘’Willen jullie je gehoorbescherming in doen’’? Veiligheid staat natuurlijk boven alles. We komen aan in de volgende hal, hier staan koelcellen waarvan wij de temperatuur moeten checken en noteren.

Nadat we dit gedaan hebben lopen we verder, ons oog valt op een nooddeur die open staat, deze sluiten we onmiddellijk. Deze deur is namelijk alleen bedoelt voor nood! Stel je voor dat er ongedierte binnenkomt of ongewenste personen? Dit zou een negatieve invloed hebben op het productieproces. In de volgende hal zijn ze machines aan het schoonmaken. Mijn collega zet er wat bordjes neer met de tekst : ‘’pas op glad’’ daarna gaan we weer door de ontsmetting. De beschermende kleding gaat uit, de jas gaat aan en we gaan naar buiten.Buiten lopen we een ronde over het terrein. We controleren de hekken, kijken of alle vrachtwagens afgesloten zijn, staat er nergens iets voor de nooduitgangen? Brand alle verlichting? Daarna kunnen we weer naar binnen.

Eerst tijd voor een bakje koffie, zegt mijn collega. Ik had er geen erg in, maar de halve nacht is al bijna om. Bij de receptie drinken we koffie, checken de camera’s en ik krijg nog wat uitleg. De telefoon gaat het betreft een ziektemelding, ook dat hoort er bij. Mijn collega zet dit door naar de ploegbaas. Een man van de technische dienst komt een sleutel halen, zo zegt mijn collega ‘’ik ga nog een ronde lopen’’ Hier heb je een boek met info over ontruiming, bhv plan en alle andere instructies. Veel leesplezier grapt hij. Ik begin met lezen en check ondertussen de camera’s.

Langzamerhand komt de dagploeg binnen. Mijn collega haalt me weer op, we gaan op openingsronde. Zodat alles klaar is voor de mensen die overdag werken. We openen kantoren en doen de verlichting aan. Als we terug zijn is onze aflos er. Zo zegt mijn collega, ‘’we mogen slapen’’..Denk je dat je het morgen alleen kunt? Ik lach als een boer met kiespijn, nou hij lacht ook! Ik leg het morgen nog een keer uit, een week en je weet niet anders. Ik stap in mijn auto, snel richting bed. Mijn hoofd duizelt nog van alle nieuwe indrukken.Veel gezien en geleerd.

Zo is het leven van een objectbewaker!

30-8-2019 | Mobiele Surveillance

Mario over “Mobiele Surveillance”

Het schemert, de ochtend meld zich aan met het eerste daglicht. Ik rond mijn laatste controles voor deze nacht af. Straks begin ik met de openingen. Nu eerst een moment van bezinning. Goede voorbereiding is het halve werk. Dan gaat plotseling de telefoon. Het betreft een alarm meldding Oh, dat is vlakbij. Binnen tien minuten sta ik voor een bedrijf verzamel gebouw. Ik loop om het pand heen. Er is niets te zien. Onze klant zit in het midden van het pand, de lamp boven de deur flitst. Ik pak de sleutel en open de deur, drie deuren verderop gaat een deur open. ‘’Goedemorgen’’

Een man stapt naar buiten. Die is er vroeg bij denk ik. Ik stap naar binnen niets raars te zien. Toch kriebelt het, er is iets is niet pluis. Ik voel tocht en mijn oog valt op de balie. Ik kijk en zie een gat in de muur. Ik ren naar buiten. Telefoon aan het oor. Ik heb politie nodig. Waar is hij? Waar is die vriendelijke man. Al snel zie ik hem in een auto zitten verderop in de straat. De politie is er snel. In de auto vinden ze het nodige gereedschap. De man gaat mee. Ondertussen zijn alle eigenaren geïnformeerd. Waarschijnlijk had ik de man gestoord en hoopte hij dat ik weer weg zou gaan zonder iets te zien. Spoedig is er een timmerman, en de eigenaren zijn er.

<p>Ze moeten wachten op sporenonderzoek Ik word bedankt en kan verder. een half uur later open ik het eerste pand. Goedemorgen, rustige nacht gehad ? Vraagt de eerste medewerker. Niets bijzonders zeg ik. Gauw stap ik in de auto. Op naar de volgende opening!